Categorieën
#draagjegedrag

Plomberen

MARIE VERBUNT-BAYENS

De mens lijdt het meest door hetgeen hij vreest.

Als kind was ik doodsbang voor de tandarts. Vanwege mijn bronchitis werd ik fors behandeld met penicilline en dientengevolge veranderde mijn gebit in een gatenkaas. Dit leidde elk half jaar tot het plomberen van weer een kies. In combinatie met een niet al te kind-vriendelijke aanpak door mijn toenmalige tandarts, heeft dit mij destijds een fors trauma en menig slapeloze nacht bezorgd.

Ik herinner me dat ik zelfs een keer de paraaf op mijn saneringskaart heb vervalst, om mijn moeder te doen geloven dat ik op controle was geweest. Op weg naar huis realiserende ik me dat de assistente natuurlijk ging bellen waar ik bleef. Zwetend heb ik de paraaf toen met een inktgum verwijderd. Gelukkig bleef het bij twee donkere plekken in mijn t-shirt en een assistente die zich mompelend afvroeg waar toch die licht ontvelde vlek op de saneringskaart vandaan kwam.

Ergens in die tijd is mijn neiging tot getob geworteld. Als ik weer eens over iets piekerde en mijn inwonende oma kreeg dat door, riep ze me bij zich en sprak ze de wijze woorden: “De mens lijdt het meest door hetgeen hij vreest”. Ik had toen geen benul wat zij bedoelde en pas veel later drong de diepere betekenis van deze zin tot mij door. Ik maakte me inderdaad vaak zorgen over iets wat er helemaal nog niet was; lang leve de amygdala en ons vermogen tot visualiseren.

Ik constateer dat een probleem behoorlijk wat gevoelens van verwarring, onrechtvaardigheid, machteloosheid, angst, boosheid, verdriet, teleurstelling en frustratie bij mensen kan veroorzaken. En juist dát vormt een perfecte voedingsbodem voor emoties, zorgen en stress.

‘Zaai geen zorgen voor de oogst van morgen’; heb ik zojuist verzonnen. Ik ga het eens proberen.

#draagjegedrag


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *